شود . مريم هفت روز بيرون اردوگاه درنگ كرد تا شفا يافت . بنى اسرائيل به دشت معروف به صين « 48 » آمدند . مريم ، خواهر موسى و هارون ، در آنجا از دنيا برفت . در همانجاى كه مرده بود به خاكش سپردند . سپس به كوه هور « 49 » آمدند . هارون نيز در آنجا ديده از جهان فروبست . ايليعازر ، پسرش ، جانشين او شد . چون بنى اسرائيل از رود اردن گذشتند خداى تعالى گفت : اى بنى اسرائيل اگر به وصاياى پروردگارتان عمل كنيد شما را در قريه‌تان بركت خواهد داد ، در مزرعه‌تان بركت خواهد داد ، و در ثمرهء تاكستانهايتان بركت خواهد داد و بچه‌هاى اشترانتان را افزون خواهد ساخت و خداوند دشمنتان را تسليم دست شما خواهد كرد چنان كه از يك راه بر شما تازد و از هفت راه پاى به گريز نهد . خداوند سرزمينى را كه به شما عطا كرده بركت مىدهد و چنان كه وعده داده در آنجا ملتى مقدس قرار خواهد داد . و اگر اين وصيتها را به كار نبنديد بركات را به رنج بدل خواهد ساخت و شما را در ميان همه ملتها پراكنده خواهد كرد و شما را دلى ترسان خواهد داد و جسمى درد آلود و بند دلتان را خواهد گسست . و شب و روز در وحشت خواهيد زيست . من مىگويم : اى خواننده ، بينديش كه چگونه خداى تعالى همه وعد و وعيدى را كه به بنى اسرائيل مىدهد منحصر به امور دنيوى ايشان است و هيچ به امور آخرت و احوال معاد نمىپردازد . اين به سبب خشونت طبايع و ناتوانى آنهاست از نظر به عوالم روحانى . سپس خداوند به موسى وحى كرده گفت : اينك تو نيز به راه پدرانت خواهى رفت . يوشع پسر نون خادم خود را بخوان و او را وصيت كن كه زمام امور اين قوم را به دست گيرد ، زيرا من مىدانم كه آنان پس از تو گمراه خواهند شد و به پرستش بتان خواهند پرداخت و خشم من آنان را فراخواهد گرفت و به شوربختى و خوارى خواهند افتاد . من سرزمين جباران را كه در آن شير و عسل هست به سبب صلاح و پرهيزگارى بنى اسرائيل نيست كه به آنان مىدهم ، بلكه به سبب كردار ناپسند ساكنان آن سرزمين است و وعده‌اى است كه به ابراهيم و اسحاق و يعقوب ، پدران ابن قوم ، داده‌ام . چون موسى وصاياى خداوند را به گوش يوشع رسانيد و نيز وصاياى خداوند